Cellolessen in Eindhoven, klassiek en improvisatie, voor plezier, concert of theatervoorstelling. Kinderen en volwassenen.

Kom meer te weten over Huub

• Vertel ons wanneer je passie voor muziek is begonnen en, specifieker, wanneer de voorliefde voor jouw instrument is begonnen.

  Op de basisschool ontdekte ik de blokfluit - en heb dat het laatste jaar weer opgepakt. Rond mijn 19e ben ik gitaar gaan spelen, en een paar jaar later wist de cello mijn hart te veroveren. De klank van het instrument, de vrijwel onuitputtelijke mogelijkheden en het grote bereik hadden daar allemaal mee te maken. Mijn andere instrumenten zijn toen erg op de achtergrond geraakt. Na een paar jaar lessen volgen, hard oefenen en veel samenspelen ben ik enthousiast gaan optreden, solo, met bands en een 30-koppig orkest. En daarnaast in dans- en theaterproducties.
  
  Ruim 10 jaar geleden vroeg een studente van de designacademie of ze les van me kon krijgen. Ze maakte snel vordering! Maar ik kwam er achter dat ik zelf ook veel leerde: Als je iets uitlegt moet je goed nadenken of hoe je iets doet, en of je het misschien ook beter kunt doen.

• Naar welke muziek zou je grijs kunnen draaien zonder er gek van te worden?

  Mijn muzieksmaak is erg breed, van oude muziek tot de nieuwste, van uitgeschreven stukken tot geïmproviseerde klanken. Ik houd erg van afwisseling, dus het duurt best lang voordat iets grijs gedraaid is. Verder vind ik live muziek zo ontzettend veel leuker dan alles wat je kunt afspelen en draaien...

• Vertel ons over de moeilijkste of bijzonderste les die je ooit gegeven hebt!

  Een jaar geleden kreeg ik de vraag of ik een negenjarige jongen les wilde geven. Ik heb toen een proefles afgesproken, en gevraagd of hij wat stukken kon laten horen. Komt hij daar met virtuoze stukken aanzetten die hij knap speelde, en zelfs stukken waar ik heel lang op zou moeten studeren voor ik ze zo kon spelen - echt een wonderkind. Na een paar stukken kreeg ik wel ideeën over hoe ik hem toch iets kon leren: toonvorming, muzikaliteit nog verder uitbouwen en dergelijke. Na een paar ongelofelijk leuke lessen kreeg ik van zijn ouders te horen dat hij de laatste tijd zoveel mooier speelde, en dat het veel meer klonk of hij aan het zingen was.

• Wat is volgens jou het moeilijkste instrument om meester te worden en waarom?

  Alle instrumenten vragen gewoon alles: talent, inzet, concentratie en uithoudingsvermogen. Op sommige instrumenten kun je vanaf het begin simpele liedjes spelen, na een tijd wordt het veel moeilijker (blokfluit, piano), zeker als je het echt mooi wilt laten klinken. Cello is in het begin niet gemakkelijk, als je eenmaal een mooie toon hebt en zuiver kunt spelen klinkt het geweldig, ook als je simpele stukken speelt.

• Wat zijn, volgens jou, de sleutels tot succes (naast de sol- en fasleutel)?

  Enige aanleg is natuurlijk handig, maar geduld en doorzettingsvermogen is onmisbaar. Doorzettingsvermogen wordt vooral gestimuleerd door plezier in het spelen, en merken dat je vooruitgang maakt. Een voorwaarde voor succes is jezelf realistische doelen stellen over wat je als 'succes' beschouwt.

• Noem een of meerdere muzikanten met wie je graag zou willen jammen in een bar om 2 uur 's nachts en vertel ons waarom!

  Na een uur of 10 s avonds is de koek voor mij vaak op. Vroeger speelde ik graag 's nachts, ook in jazzcafés en met wat bekende musici, maar sinds ik kinderen heb en een goed contact met mijn buren - wat ik graag zo wil houden - speel ik liever overdag en wat vroeger in de avond. Samen spelen met een leerling die ineens merkt hoe mooi het dan kan klinken is voor mij eigenlijk het toppunt van plezier in samenspelen. Ook samenspelen met mijn vrouw die piano speelt, in een strijktrio of met een fluitist vind ik heerlijk om te doen.

• Kun je ons een leuke anekdote vertellen die te maken heeft met jouw beroep of jouw eigen schooltijd (en niet per se hoe je gevierd hebt dat je was toegelaten op het Conservatorium) ?

  Ik had het idee dat het best mogelijk moest zijn om zelf cello te leren spelen, ik speelde tenslotte al een aantal jaren een gitaar. Gaandeweg merkte ik dat dat toch niet zo simpel was: last van mijn rug, mijn elleboog, na kort spelen werd ik al erg moe... Toen ben ik maar lessen gaan nemen, en het heeft me een hele tijd gekost om alles wat ik mezelf zo fijn had aangeleerd weer af te leren…

• Wat maakt jou een geliefde Superprof bij al je leerlingen? (Een beetje opscheppen over jezelf kan nooit kwaad, toch?)

  Mijn leerlingen waarderen mijn geduld, de vooruitgang die ze boeken en de dingen die ze leren die ze zelf niet hadden kunnen bedenken (en misschien bij een andere docent ook niet geleerd zouden hebben). Ze vinden het fijn dat ik tijd voor hen neem en altijd een luisterend oor heb.